Monday, August 6, 2007

இலங்கையின் பிளவுற்ற பொருளாதார நிலைகள்...

உங்களுக்கு முறிகண்டியை ஞாபகமிருக்கிறதா. கொழும்பிலிருந்து யாழ்ப்பாணம் போகும்போது கண்டி வீதி என்று சொல்லப்படும் ஏ9 வீதியில், கிளிநொச்சிக்கு முன்பாக வன்னியின் மையத்தில் ஒரு சின்னக்கோவிலிருக்குமே, பாலை மரத்தோடு ஒரு சிறிய கொட்டில்போல இருக்கும் அந்தக்கோவிலை மறந்து விட்டீர்களா. கோவில் சிறியதாக இருந்தாலும் எப்போதும் அந்தக் கோவிலில் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும். முறிகண்டிப்பிள்ளையார் கீர்த்தியுள்ளவரோ இல்லையோ எல்லோருக்கும் நட்பானவர்.



கற்பூர வாசனையும் தேங்காய் உடைப்பும் கச்சானும் முறிகண்டியின் மறக்கமுடியாத ஞாபகங்கள். எப்போதும் அங்கே கூட்டம்தான். பெரிய திருவிழாவோ பொங்கலோ குளிர்த்தியோ என்று எதுவும் கிடையாது. ஆனால் எப்படியொ கூட்டம் திரண்டு விடுகிறது. நானறிந்தவரையில் முறிகண்டியில் ஆகப்பெரிய நேர்த்தி என்றால் தலைமுடி மழிப்பதும் சோறு தீத்துவதும்தான். நீண்டநாளைக்குப்பிறகு நேற்று முறிகண்டிக்குப்போனேன். கோவிலடி வெறிச்சோடிப்போயிருக்கிறது. ஆள்நடமாட்டமே நல்லாக்குறைந்து விட்டது. கடைகளும் குறைந்து விட்டன. ஆட்களில்லாமல் இருக்கும்போது எதுக்காக அதிகம் கடைகள் இருக்க வேணும்.



போன வருசம் இப்படியா இருந்தது முறிகண்டி. சமாதானம் வற்றியதுடன் முறிகண்டியும் வற்றிவிட்டது. ஏ9 வீதிப்போக்கவரத்து இருந்தால்தான் முறிகண்டி உயிர்ப்பாக இரக்கம். இப்போது ஏ9 வீதி கிழமையில் மூன்று நாட்களுக்கு மட்டும்தான் திறக்கப்படுது. அதுவும் முழுநேரமாகத் திறக்கப்படவில்லை. படையினர் விரும்பிய நேரத்தில் திறக்கப்படுவதும் மூடப்படுவதுமாக மூன்று நாட்போக்குவரத்து நடக்கிறது. சில வேளை அதுவும் நடக்காது. இந்த நிலைமையில் எப்படி முறிகண்டியில் சனக்கூட்டமிருக்கும்.



அதிலும் யாழ்ப்பாணத்துக்கான போக்குவரத்து வன்னிக்குள்ளால் இல்லாமற்போன பிறகு முறிகண்டியில் எப்படிச்சனம் கூடமுடியம். அப்போது எத்தனை பஸ்ஸ_ம் வாகனங்களும் அந்தக் கோவிலைச் சுற்றி நிற்கும். பெருந்திருவிழாவில் நிற்கிறதைப்போல அவ்வளவு சனம். அதிலும் ஒரு விசேசம் என்னவென்றால், மற்றக் கோவில்களில் நடக்கும் திருவிழாக்களில் எப்போதும் கூட்டமிருக்காது. சிலநேரம் அதிகமாகக்கூட்டமிருக்கும். சிலபோது குறைந்திருக்கும். ஆனால் திருவிழா முடிந்தால் கோவிலடி வெறிச்சோடிப்போய்விடும்.



முறிகண்டியில் எப்போதும் கூட்டமிருக்கம். அதன் அமைவிடம் இப்படியிருப்பதால் அதில் எப்போதும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் கூட்டம். ஏ9 வீதியினால் எவ்வளவுக்க வாகனங்கள் ஓடுகின்றனவோ அந்தளவுக்கு கூட்டம் இருக்கும். அவ்வளவுதான். வாகனப்போக்குவரத்து இல்லையென்றால் முறிகண்டிப்பிள்ளையார் தனித்துவிடுவார். நான் முறிகண்டிக்குப்போனபோது ஒரு பஸ்ஸ_ம் பழைய லொறியம் மூன்று நான்கு மண்ணெண்ணை மோட்டார் சைக்கிள்களும்தான் அங்கே நின்றன. அவையும் மல்லாவிக்கோ புதுக்குடியிருப்புக்கோ அக்கராயனுக்கோ போவதற்காக அங்கே இளைப்பாறுகின்றன.



போரின் நிலைமையை யாரும் முறிகண்டியில் பார்க்கலாம் என்றொரு நண்பர் முன்பு ஜெயசிக்குறு காலத்தில் சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது. அதுமட்டுமா தமிழ்மக்களின் வாழ்வின் செழிப்பையும் வரட்சியையும் கூட முறிகண்டியில் பார்த்தால் தெரியும்.மண்ணெண்ணெய் மோட்டார் சைக்கிள்கள் புகையைக் கக்கிக்கொண்டு தனியே நீண்டு வெறித்திருக்கும் வீதியால் போய்க் கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றில் பெரிய மூட்டைகளைக் கட்டிக்கொண்டு போகிறார்கள். யாருடைய முகததிலும் பெரிய மகிழ்ச்சியைக்காணவில்லை. எல்லோரும் படு சீரியஸாகவே இரக்கிறார்கள். போர் எப்பொதும் சீரியஸாகவே இருக்கிறது.
அது உயிரோடும் வாழ்வோடும் நேரடியாக் சம்மந்தப்பட்டது. கரணம் தப்பினால் மரணம் என்பார்களெ அதுதான். உயிருடன் சம்மந்தப்பட்ட விவகாரத்தில் யாரும் விளையாட முடியுமா. அதில் அவகாசமோ அவதானக்குறைவோ இருக்க முடியாது.



இந்தச் சீரியஸ்தனம் எப்படியொ எல்லாச் சனங்களுக்கும் வந்துவிடுகிறது. போரில் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் எப்படியோ ஏதோ வகையில் சம்ந்தப்பட்டே ஆகிவிடுகிறார்கள். போரின் இயல்பு அது. அது யாரையும் தீண்டாமல் விடாது. அதையார் விரும்பினால் என்ன விரும்பாது விட்டால் என்ன அது எவரையும் விட்டு வைக்காது. போரின் நிழல் படிந்த முகங்களோடு அவர்கள் எங்கெங்கோவெல்லாம் போய்க்கொண்டிருக்கிறார்கள். மண்ணெண்ணெய் மோட்டார்ச் சைக்கிள்கள் எதையும் தாங்கிக் கொள்ளத்திராணியுள்ளவை என்பதாகப்படுகிறது.



இவ்வளவு பெரும் பாரத்தோடு மேடு பள்ளம் நிறைந்த வீதிகளாலும் ஒழுங்கைகளுக்குள்ளாலும் அவை அவர்களுடைய வீடுகளுக்கும் தோட்ங்களுக்கும் கடற்கரைக்கும் பேசாமற்போகின்றன.
இது என்ன வேடிக்கை. சனங்கள் இப்படி புழதி படிந்தபடி மணணெண்ணெய் வண்டிகளிலும் வாகனங்களிலும் அலைந்தபடியிருக்கும்போது வெள்ளை வாகனங்களில் பெரிய கொடி பறக்க தொண்டு நிறுவனங்கள் புழதியை வாரியிறைத்தபடி பறக்கின்றன.



என்ன் செய்வது எல்லாம் விதியாகிவிட்டது என்றபடி ஒரு சைக்கிளோடி தன்பாட்;டில் சொல்லிக்கொண்டு போகிறார். அவரை முந்தியும் எதிர்;கொண்டும் இன்னும் பல தொண்டு வாகனங்கள் போகக்கூடும். ஆனால் அவரால் எதையும் முந்திச் செல்லமுடியாது. அவர் புழதி குடிக்கப்பிறந்தவர். அவர் மண்ணின் மைந்தனல்லவா.



யாரோ கத்திக்கதறியபடி ஒரு மோட்டார்ச்சைக்கிளில் வருகிறார்கள். எங்கே போகிறார்கள். ஏன் போகிறார்கள். இப்படி யாராவது அந்தரப்பட்டு வந்தால் ஒன்றில் பாம்பு கடித்திருக்கும். அல்லது விதானக்குண்டு வீசச்pல் அகப்பட்டு காயப்பட்ட சனங்களாக இருக்கும். இது யார். பொதுவாக ஆஸ்பத்திரி கேஸ்கள்தான்; இப்படி அந்தரப்பட்டு வரும்.



குண்டுவீச்சில் காயப்பட்ட கேஸ்தான் இதுவும். கடவுளெ.. இதென்ன கொடுமை … யார் காயப்பட்டிருக்கிறார்கள். ஆணா பெண்ணா மூப்பா இளமையா … .
பெண்ணொருத்திதான் காயப்பட்டிருக்கிறாள். கிளிநொச்சி ஆஸ்பத்திரிக்கு கொண்டு போகிறார்கள். காயப்பட்;ட பெண்ணை யாரோ ஒருத்தர் மடியில் தாங்கி வைத்திருக்கிறார். இரத்தம் இன்னும் காயவில்லை. சொட்டிக்கொண்டேயிருக்கிறது. தெருநீளம் அவளின் இரத்தம் சிந்தவேண்டிய விதியைப்பார்த்தீர்களா.



இந்த விதியைத்தான் இப்போது சிறிலங்காவின் ஜனாதிபதி திரு மகிந்த ராஜபக்ஸ அரங்கேற்றிக் கொண்டிருக்கிறார். அவர் கிழக்கின் உதயம் என்று மட்டக்களப்பிலுள்ள குடுமு;பிமலையைக் கைப்பற்றியதை ஒரு பெரிய வெற்றி விழாவாக கொழும்பில் கொண்டாடியதே தமிழர்கள் இப்படி இரத்தம் சிந்தத்தான்.



2



கொழும்பில் மகிந்த ராஜபக்ஸ போன கிழமை பெரியதொரு வெற்றி விழாவைக் கொண்டாடினார். போரில் அவர் தன்னுடைய எதிர்காலத்தையும் இலங்கையின் நிகழ்காலத்தையம் முதலீடு செய்துள்ளார். அந்த முதலீட்டை அதிகம் கவர்ச்சிகரமாக்க வேண்டுமாயின் அவர் அப்படி கிடைக்கும் சிறு வெற்றிகளையோ சாதக அம்சங்களையோ அவர் கொண்டாடித்தான் ஆக வேண்டும். ஆனால் மகிந்த ராஜபக்ஸவின் இந்த விருப்பத்துக்கும் நோக்கத்துக்கும் கொழும்பில் உடன்பாடற்ற தன்மை அதிகரித்து வருகிறது. அரசாங்கத்துடன் கூட்டு வைத்திருக்கும் கட்சிகளே அரசாங்கத்தை இப்போது கடுமையாக விமர்சிக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன.



கடுமையான இனவாதக்கட்சிகளாக அடையாளங்காணப்பட்ட சிஹல உறுமய மற்றும் ஜே.வி.பி போன்ற கட்சிகளே அரசாங்கத்தின் வெற்றி விழாக்கொண்டாட்டங்களில் பங்கேற்கவில்லை. இந்த வெற்றிவிழாவை அரசாங்கம் கொண்டாடவில்லை. இது மகிந்த ராஜபக்ஸவின் தனிப்பட்ட தேவைகள் , நலன்களுக்கான கொண்டாட்டம் என்றும் அந்தக்கட்சிகள் விமர்சித்திருந்தன.



அத்துடன் ஐ.தே.க வும் ஏனைய இடதுசாரிக்கட்சிகளும் ஊடகங்களும் கூட இநந்தக் கொண்டாட்டத்தை ஒரு பைத்தியக்காரத்தனத்தின் வெளிப்பாடு என்று வெளிப்படையாகவும் மறைமுகமாகவும் தெரிவித்திருந்தன.



மகிந்தவின் இந்த வெற்றிக் கொண்டாட்;த்தின் ஆதரவு மற்றும் எதிர்ப்பலைகள் அடங்குவதற்குமுன்னர் இப்போது கொழும்பில் அரசாங்கத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட திரு மங்கள சமரவீர, சூரியாராய்ச்சி ஆகியோரும் ரணிலும் மனோகணேசன் போன்றோரும் பெரியதொரு பேரணியை நடத்ததியிருக்கிறார்கள். இந்;தப்பேரணியில் கிட்டத்தட்;ட ஒரு லட்சம் மக்கள்வரையில் கலந்து கொண்டதாக சொல்லப்படுகிறது. மகிந்த பெரியதொரு வெற்றிக் கொண்டாட்டத்தை நடத்தி ஒரு வாரமாகுவதற்கு இடையில் இந்தப்பேரணி நடத்தப்பட்டிருக்கிறது.



அப்படி நடத்தப்பட்ட இந்தப்பேரணியில் இந்தளவு மக்கள் கலந்து கொண்டனர் என்றால் மகிந்தவின் அணுகுமுறையில் சனங்கள் திருப்பியறற்றிருக்கிறார்கள் என்றுதானெ அரத்தம். அத்துடன் ரணில் மங்கள கூட்டணியின் இந்தப்பேரணிக்கு போட்டியாகவும் எதிர்ப்பாகவும் அரசாங்கத்தரப்பும் சிங்களப்பகுதிகளெங்கும் கூட்டங்களை அதே நாள் நடத்தியது. ஆனால் அரசாங்கத்தரப்பின் கூட்டங்களுக்கு அவ்வளவாகக் கூட்டம் சேரவில்லை. அததுடன் இந்தக்கூட்டடங்களிலும் அரசாங்கத்தின் ஆதரவுககட்சிகள் கலந்து கொள்ளவில்லை.அப்படியென்றால் இப்போது அரசாங்கத்துக்குள் ஒரு வெடிப்பு ஏற்பட்டிருக்கிறதா என்று யாரும் கேட்கலாம். அதில் ஓரளவு உண்மையுண்டு. இப்பொதே அரசாங்கத்துக்குள் இழுபறிகளும் உள் முரண்பாடுகளும் அதிகரித்திருக்கின்றன.



இந்தமாதிரியான ஒரு நிலையைத்தான் இப்போது சர்வதேச சமூகமும் இலங்கையைப் பொறுத்து விரும்புதாகத் தெரிகிறது. அதாவது அரசாங்கம் பலவீனப்படும் ஒரு நிலையையே அது அதிகமும் விரும்புகிறது. இப்போது பலவீனமாக இருந்த ரணில் மெல்ல மெல்ல பலமடைந்து வரவதாக கொழும்பின் அசைவுகள் காட்டுகின்றன. ரணிலும் மங்களவும் கூட்டாகச் சேர்ந்து உருவாக்கியுள்ள எதிர்ப்பலை மகிந்தவை இனி நிச்சயம் நித்திரை கொள்ளவிடப்போவதில்லை.



மகிந்தவின் நிகழ்ச்சிநிரல் இப்படி அதிகரித்த பொருளாதார நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும் என்று யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை என்று சிங்கள மக்கள் பரவலாக வாய்விட்டே சொல்கிறார்கள். அவர்கள் அப்படிச் சொல்லாமல் வேறு என்னதான் nசெய்ய முடியும். மகிந்த ராஜபக்ஸ ஆட்சிக்கு வந்தபோது ஒரு லீறறர் மண்ணெண்ணெய் கொழும்பில் 28 ரூபாய்க்கு விற்றது. ஆனால் இப்போது 85 ரூபாயாகிவிட்டது. ( வன்னியின் விலை வேறு ) ஒரு கிலோ கோதுமை மாவின் விலை 24 ரூபாயாக இருந்தது. ஆனால் இப்போது 55 ஆக்கப்பட்டுள்ளது. இப்படித்தான் எல்லாப் பொருட்களின் விலையம் பொரின் பேரால் ஏற்றிவிடப்பட்டுள்ளது.



ஒரு வருசத்தில் இப்படி இரண்டு மூன்று மடங்கு என் விலையேறும்போது அதை யாரால்தான் தாங்கிக் கொள்ளவும் ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியும். இவ்வளவுக்கும்இந்த விலையேற்றத்துக்கு அவர் சிங்களச்சமூகத்துக்கு பரிசாகக் கொடுத்தது கிழக்கின் வெற்றியைத்தான். இந்த வெற்றி அவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் உதவப்போவதில்லை. அதனால்தான் அரசாங்கத்தரப்பு ரணிலுக்குப்போடடியாக நடத்திய கூட்டங்களில் பெரிதாகச் சனங்கள் கூடவில்லை.ஆட்சியிலிருக்கும் அரசாங்கம் நடத்துகின்ற கூட்டத்துக்கே அதிகமாகச் சனங்கள் பொவது வழமை. ஏனென்றால் அப்போதுதான லாபங்களை அதிகமாகப் பெறலாம் என்று வஅர்கள் மதிப்பிட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். அப்படியிருந்தும் இந்தமுறை அரசாங்கத்துக்கெதிரான பேரணியில் அவர்கள் நின்றிருக்கிறாரகள என்றால் அது சாதாரணமானதல்ல.



அதுவும் இன்னும் நான்கு வருடங்கள் ஆட்சியிலிருக்கக்கூடிய அரசாக இருக்கும் அரசாங்கத்தை அவர்கள் இத்தனை வலுவாக எதிர்ப்பது கட்டாயம் கவனிக்கத்தக்கது. ரணிலை இப்போது சர்வதேச சமூகம் அதிpகமாக உசார்ப்படுத்துவதாகவும் தெரிகிறது. ஐ.தே.க விலிருந்து வெளியேறியோரால் பலவீனமான நிலையிலிருந்த ரணில் இப்போது மங்களவுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து சற்றுப்பலமடைந்திருக்கிறார் என்பதை இந்தச்சம்பவங்கள் காட்டகின்றன.



இப்போது ரணில் மங்கள கூட்டுக்கு ஆமற்குலகின் ஆதரவும் ஆலொசனையும் இருப்பதாக பகிரங்கமாகவே கொழும்பில் பேச்சடிபடுகிறது. அதாவது ஜே.வி.பி யுடன் தொடரபில்லாத வட்டாரங்களெ இப்படிச் சொல்கின்றன.ஆக மகிந்த ராஜபக்ஸ எதிர்பாரி;த்ததற்கும் மாறாகவே நிகழ்சச்pகள் மாறத் தொடங்கிவிட்டன. அவர் இன்னும் வடக்கில் போரைத்தொடங்கவேயில்லை. அது மட்டுமல்ல புலிகளும் இன்னும் பொரை ஆரம்பிக்கவில்லை. அதற்கிடையில் அரசாங்கம் ஆட்டங்காணக்கூடிய நிலைமையை நோக்கிப் பnhய்க்கொண்டிருக்கிறது.



கிழக்கில் படைத்தரப்பு பெற்றிரக்கிற அனுகூலங்களுக்கே வரவேற்பில்லாத ஒரு நிலை இருக்கும்போது வடக்கில் படைத்தரப்பு சந்திக்கவுள்ள நிலைமைகள் எப்படியான வரவேற்பை அளிக்கும் என்பதை யாரும் இலகுவாக ஊகித்துக்கொள்ள முடியும்.வடக்குப்போர்க்களம் எல்லோரும் எதிர்பார்ப்பதைப்போலவும் எல்லோரும் சொல்வதைப்போலவும் முற்றிலும் வித்தியாசமானது. குறிப்பாக அது புலிகளுக்கே அதிக சாத்தியங்களையுடையது. எப்போதும் வன்னியில்தான் யுத்த முனைப்புகள் தணிவடைவது வழமை. அல்லது யுத்த முனை முறிபடுவது.



இப்போது மகிந்த ராஜபக்ஸவும் இப்படியான ஒரு தணிவுக்கும் முனைமுறிவுக்கும் உள்ளாகத்தான் போகிறார். அதற்கு முன்னர் அவருக்கு அரசியல் எதிரிகளும் எதிர் வளையங்களும் உருவாகிவிட்டன. அதேபோல அடுதத கட்டததில் போரின் எதிர் வளையங்களம் அவரையும் அரசாங்கத்தையும் சுற்றிவளைக்கவே போகின்றன.விட்டுப்பிடிக்கும் ஒரு அணுகுமுறையை பின்பற்றும் சர்வதேச சமூகம் இப்பொது சற்றுத் தூர்திலிருந்து வேடிக்கை பார்;க்கிறது.



ஆனால் அதற்கிடையில் முறிகண்டியில் இரத்தம் சிந்தச்சிந்த விமானக்குண்டு வீச்சில் காயப்பட்ட அந்தப் பெண்ணைப்போல மகிந்த ராஜபக்ஸ நாடுமுழுவதும் அவலங்களையும் இரத்தப் பெருக்கையும் உருவாக்கத்தான் போகிறார். அவர் இப்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்தமுடியாத போர் வளையத்துக்குள் நுiழைந்து விட்டார். அவர் மட்;டுமல்ல இலங்கைத்தீவில் மகிநதவின் பொறிக்குள் சகலரையும் அவர் வீழு;ததி விட்டார். இப்போது பரிதாபத்துக்குரிய நிலையிலிருப்போர் சனங்கள்ததான்.





3
மாவிட்டபுரம் கந்தசாமி கோவில் இருபத்தைந்து நாட் திருவிழாவுக்கு பதினைஞ்சு வருசமாக வன்னியிலிருந்து கொண்டு விரதம் பிடிக்கிறா கமலமக்கா. ஒல்வொரு வருசமும் தன்ர ஊரக்குப் போய்விடுவன் என்று அவ முழு நம்பிக்கையோடு இருக்கிறதைப் புhர்க்க எனக்கே வயிறு பத்தி எரியும்.



அந்த மனுசியின்ர ஆசையையும் நம்பிக்கையையும் எப்படி என்னால் மறுதலிக்க முடியும். ஆனால் அதெல்லாம் இப்போதைக்கு சாத்தியமில்லை எண்டு அவ புரிந்து கொள்ள மாட்டா. அவவுக்கே நிலைமைகளை விளங்கிக் கொளளக்கூடிஙய அனுபவம் தாராளமாகவுண்டு.
இந்த முறையும் தான் போக முடியாத கோவிலுக்காக அவ விரதமிருக்கிறா. பதினைஞ்சு வருசமமாக அவ முரகனை நினைத்து நினைத்து உருகியிருககிறா. முரகன் உயர்பாதுகாப்பு வலயத்துக்குள் வசமாகச் சிக்கிவிட்டார்.



கமலமக்கா மட்டுமல்ல, மாவிடடடபுரத்தைச் சேர்ந்த முழப்பேரும் அங்கங்கே நின்ற முரகனை நினைத்து உருகவேண்டியதுதான இப்போது வாழ்வாயிற்று. இப்போது விரதமாவது பிடிக்கக்கூடியதாயிருக்கிறது. இனி அடுத்த கட்டத்தில் அதுவும் இல்லையோ அல்லது அப்படியே அடுத்த வருசம் மாவிட்டபுரத்திலேயே விரதம் பிடிக்கலாமோ என்று பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேணும்.



இன்றைக்கும் அமெரிக்காவிலிருந்து சிறிலங்காவில் நடக்கும் மனிதவுரிமை மீறல்களைப்பற்றி ஒரு கண்டன அறிக்கை வந்திருக்கிறது. பிள்ளையையும் கிள்ளவிட்டு தொடட்டிலையும் ஆட்டிவிடும் தந்ததிரோபாயம் இது. ஊர் இரண்டு பட்டால் கூத்தாடிக்குக் கொண்டாட்டம் என்று சொல்வார்கள். இப்போது இலங்கை எத்தனை துண்டாக உளவியல் ரீதியாகவும் நடைமுறைரீதியாகவும் துண்டாகிவிட்டது என்பதை யாரும் கவனிப்பதாக இல்லை. எரிகின்ற நாட்டில் இப்போது எத்தனையோ பெரும் அணிகள் வந்துவிட்டன. எல்லாம் ஒன்றிலொன்ற தங்கியபடி.



இந்தக்கவனக்குறைவுகளுக்கெல்லாம் ஒரு தண்டனை கிடைக்கத்தான் போகிறது. இனிப்போதும். அடுத்த கிழமை மிச்சத்தைப்பாக்கலாம். வெக்கையாகவும் கடும் புழக்கமாகவும் இருக்கு. இண்டைக்கு ஒரு கிலோ மீனின் சராசரி விலை என்ன தெரியுமா நானூற்றம்பது ரூபாய்.இனி யாரால்தான மீன் சாப்பிட முடியும். வாங்கேலாமல் கைவிடப்பட்;டவற்றில் இப்பொது மெல்ல மெல்ல மீனும் விலையேறிவிட்டது. நான்கு பக்கமும் கடலால் சூழப்பட்ட நாட்டில் ரின் மீன் இறக்கப்படுகிறது என்று சிரித்திரன் சுந்தர் சொன்னதை ஒஐ தடவை நினைத்துப் பாருங்கள்.

No comments: